REISVERSLAG DYLAN MASAO 2006

Reisverslag Japanreis 1-11 nov. 2006. Dylan Masao, 2E generatie JIN

In de eerste plaats hoopte ik door naar Japan te gaan mijzelf beter te leren kennen. Ik wilde kijken in hoeverre en op welke wijze mijn Japanse afkomst van invloed is geweest op mijn persoonlijkheid. Daarnaast wilde ik de geschiedenis en cultuur van het land van mijn grootvader beter leren kennen.

Het moment dat ik het vliegtuig uitstapte op Narita airport en ik voet zette op Japanse bodem was onbeschrijflijk. Mijn innerlijk was één grote wirwar van gedachten en gevoelens. Eindelijk was het moment daar dat ik in Japan was, maar het leek niet volledig tot mij door te dringen. Die nacht toen ik eindelijk alleen was in mijn hotelkamer in Kitakyushu, kwam opeens dat besef. Ik was tegelijkertijd blij, opgelucht, ontroerd, dankbaar en vooral ook benieuwd wat mij de komende dagen te wachten stond. Het heeft nog een tijd geduurd voordat ik alle indrukken van die eerste dag enigszins had verwerkt en de slaap kon vatten.

De reis bestond eigenlijk geheel uit hoogtepunten, maar ik zal een aantal zaken hiervan uitlichten.

Zo heb ik enorm genoten van de tijd die wij doorbrachten met de mensen van Mizumaki. Het begon al met het warme onthaal op Fukuoka airport door dhr. Kurokawa en de mensen van het kruiscomité. De twee dagen in en rondom Mizumaki heb ik als zeer aangenaam en gezellig ervaren. Toen het tijd was om richting Hirado te vertrekken, viel het afscheid mij enorm zwaar.

Ook het bezoek aan het Atomic Bomb Museum in Nagasaki heeft een onuitwisbare indruk op mij achtergelaten. De foto’s, videobeelden en overig expositiemateriaal.. woorden schieten te kort om te beschrijven wat dit bij je losmaakt.

Een reis als deze had ik nooit op eigen gelegenheid kunnen maken. Alleen al de ongekende luxe en de wijze hoe alles tot in de details verzorgd was en hoe men zich over ons gezelschap ontfermde, maakte het tot een unieke belevenis. Maar belangrijker nog: de dingen die ik heb gezien, de mensen die ik heb ontmoet, de kennis die ik heb vergaard over de historie en cultuur in zo’n kort tijdbestek; dit alles was niet mogelijk geweest, wanneer ik op eigen gelegenheid een bezoek had gebracht aan Japan. Eigenlijk bevatte deze reis alle ingrediënten voor een eerste kennismaking.

Resultaat is dat ik met “heimwee” terugdenk aan de reis. Ik zou erg graag terug willen naar Japan. Om meer te zien en te ontdekken, maar ook vooral om de emotionele band die nu is ontstaan verder te versterken. Zoals ik eerder in mijn motivatie voor de reis al had aangegeven, heb ik altijd geweten dat ik een Japanse grootvader heb. Tot voor de reis, wist ik niet goed wat ik met die wetenschap moest doen, hoe ik dit een plaats moest geven binnen mijn leven. Mijn kennis over Japan reikte niet verder dan hetgeen ik had vernomen uit boeken, films en overige media en wat anderen mij wisten te vertellen. Nu, na de reis kan ik terugvallen op eigen ervaringen en bevindingen. Mijn Japanse afkomst is nu meer dan slechts een gegeven, het heeft veel meer betekenis gekregen. Het is een tastbaar en waardevol deel van mijn leven geworden. Japan is niet meer alleen het land van mijn grootvader, Japan is nu ook mijn land.

Ik wil iedereen die deze geweldige reis heeft mogelijk gemaakt bedanken.

Allereerst gaat mijn dank gaat uit naar de Japanse regering, de Japanse ambassade in Nederland en de vereniging JIN. Verder ben ik dank verschuldigd aan vele mensen in Japan: het MOFA., de IHCSA, de gemeente Mizumaki, het Kruiscomitee en alle overige mensen in Mizumaki, de gemeente van Nagasaki, dhr. en mw. Yoshioka van het Japan Netherlands Culture Centre, de mensen van de Nederlandse Ambassade, en de vele andere mensen, die deze reis voor mij tot een onvergetelijke ervaring hebben gemaakt. De vriendelijkheid en genegenheid waarmee ik werd bejegend en de oprechte belangstelling die men voor mij toonde was hartverwarmend en maakte dat ik me welkom en thuis voelde.

Tenslotte een opmerking ten aanzien van het programma:

Ik denk dat een bezoek aan scholen in Mizumaki de voorkeur geniet boven het bijwonen van de culturele dag.

Comments are closed.