Over ons

De vereniging JIN is opgericht op 1 februari 1991 door en voor mensen met een Japanse vader en een Nederlands-Indische moeder, geboren in het voormalig Nederlands-Indië, in de periode van 1942 tot na het eind van de bezetting. Het woord ‘Indisch’ moet in dit verband niet te letterlijk worden opgevat, er zijn ook nakomelingen met een volbloed Nederlandse moeder. In de kop van de site verschijnen landschappen uit Japan, Nederland en Indonesië wat onze drievoudige achtergrond weerspiegelt.

De vereniging komt voort uit een contactgroep die in 1983 is gevormd (door Chérie en Hideko), genaamd Japanese Roots, die in 1989 is omgezet in een vereniging i.o. Vanaf het begin fungeert de vereniging als een ontmoetingspunt voor nakomelingen die elkaar een begripvol luisterend oor bieden. Daarnaast is zij een (maatschappelijke) belangenbehartiger voor ‘lotgenoten’. Zij streeft naar goede informatie.  De site, www.JIN-info.nl, is voor dit doel actief ten behoeve van de leden van de vereniging, en voor alle andere belangstellenden, door verhalen en ervaringen te delen, en het verwerven en verspreiden van goede informatie. De behoefte daaraan is ook bij kinderen en kleinkinderen aanwezig.

Op enig moment vernamen we dat onze vader Japans is. De boodschap over onze afkomst drong in zeer verschillende levensfases door. Velen hoorden het toen ze kind of puber waren, maar ook velen als jongvolwassene of op oudere leeftijd, zelfs als vijftiger nog. Hiermee werden alle mogelijke emoties en vragen opgeroepen. Vragen als ‘wie is mijn biologische vader’ (*), hoe was hij, wat heeft mijn moeder bewogen, hoe was het in die tijd, hoe zijn de ervaringen van andere ‘lotgenoten’, waarom is het (zo lang) voor mij verzwegen, enzovoort. Emoties die te maken hebben met gevoelens over de eigen identiteit, wie ben ik, hoe zien anderen mij, ‘mag ik er zijn’, hoe ga ik met ‘het Japanse’ om, enzovoort. De zwijgzaamheid van ouders, familie en de maatschappelijke omgeving maakte het er niet makkelijker op. In de Indische belevingswereld was dit onderwerp nauwelijks bespreekbaar.

In 1983 koos ‘Japanese Roots’ voor het doorbreken van de geslotenheid. In tal van gepubliceerde interviews werd opening van zaken gegeven. Op die lijn is JIN doorgegaan. In 1991 vormde het bezoek van de Koningin aan Japan een gelegenheid voor publiciteit in Japan. Het streven van JIN naar erkenning zorgde ook in de geestelijke gezondheidszorg voor aanzienlijke verbetering van faciliteiten voor degenen die het nodig hadden.

JIN zocht in 1995 aansl0137uiting bij de stichting Ex- Krijgsgevangenen en Nabestaanden (EKNJ) om te participeren in verwerkingsreizen naar Japan. Dit voerde tot een doorbraak bij de Japanse ambassade: het door Japan gefinancierde Peace Exchange program waarvan nadien meer dan honderd nakomelingen hebben geprofiteerd. Wat het opsporen van vaders betreft, van oudsher een belangrijke doelstelling van JIN, zocht JIN vanaf het begin actief naar steun in Japan zelf. Eind 1995 leidde een bezoek aan een Veteranen vereniging in Osaka tot de ontmoeting met de 71-jarige Kaoru Uchiyama die zich bijna full time met veel succes hiervoor zou gaan inzetten. (zie foto uit 1999 van de groep met Uchiyama in het midden). Passend in de koers om niet alleen onderling steun en warmte te bieden, maar om ook zoveel mogelijk naar buiten te treden, was de aansluiting bij de Stichting Herdenking 15 augustus 1945.

Over dit alles en nog veel meer is op de site meer te lezen. Wilt u meer weten, heeft u vragen of opmerkingen, stuur dan een mailbericht naar jinmail@chello.nl of neem contact op met één van de bestuursleden.

 

 

Hoeveel

Een veel gehoorde vraag is om hoeveel kinderen het dan gaat. De officiële schatting van L. de Jong is “hoogstens enkele honderden”. Dit getal is evenwel hoogst onbetrouwbaar omdat deze raming alleen berust op een vergelijking met de aantallen kinderen van Duitse vaders in bezet Nederland (1940-1945). De situatie in Nederlands-Indië was om een groot aantal diverse redenen geheel verschillend. Om enkele factoren te noemen: de oppervlakte van Java alleen al is drie keer zo groot als Nederland; de Nederlands-Indische vrouwen vormden een zeer kleine minderheid vergeleken met de hoeveelheid Indonesische vrouwen; zij leefden buiten de kampen in een vijandige (Indonesische) omgeving, verstoken van inkomsten; de mannen in haar families waren doorgaans uit beeld verdwenen; op Java werkten tienduizenden burgermilitairen (onder supervisie van leger en marine); de bezetting duurde een stuk korter (1942- augustus 1945). JIN heeft op een gegeven moment een schatting gemaakt van 800 kinderen, welk getal een eigen leven is gaan leiden. Die raming was gebaseerd op vermoedens. JIN had toen weet van circa 100 namen, vaak werd de afkomst verzwegen, en er waren zeker veel meer verhoudingen tussen Japanners en Nederlands-Indische vrouwen dan de Indische wereld wilde weten.

Noot

Van wetenschappelijke zijde ontbreekt onderzoek dat hierin meer inzicht kan bieden. In zijn boek In Indië geworteld  schrijft J.F. Meijer over het aantal Indo-Europese vrouwen ‘dat omgang had met Japanners’ dat de ‘officiële schatting tegenwoordig ligt tussen de twee- en driehonderd vrouwen’ (blz. 229). Als bron verwijst hij daarvoor in een voetnoot zonder meer naar het stuk TK 1993-1994, 23607, nr. 1. Dit betreft evenwel het regeringsonderzoek naar de dwangprostitutie wat een heel ander onderwerp is. Meijer zegt zelf ook dat ‘dit aantal [van 200-300] dat omgang had met Japanners als veel te laag moet worden bestempeld.’  (zonder dit overigens te documenteren). De auteur heeft bevestigd dat hij deze passage bij gelegenheid zal corrigeren.

 

Doelstellingen van de vereniging  

– Bevorderen van contacten tussen JIN’ers in de ruimste zin van het woord

– Opsporen van vaders of familieleden in Japan

– Bieden van onderlinge steun en hulp

– Streven naar meer maatschappelijke openheid en acceptatie

Activiteiten ter verwezenlijking van haar doelstellingen

– Mondeling en schriftelijk verstrekken van informatie over de ver. JIN.

– Informatie en doorverwijzing naar de reguliere hulpverlening

– Ondersteunen van zoekpogingen naar de Japanse vader / familie

– Houden van jaarlijkse periodieke bijeenkomsten

– Informatie geven over de Nederlands-Indische geschiedenis

– Informatie geven over de Japanse cultuur en samenleving

– Jaarlijkse verwerkingsreizen naar Japan

– Onderhouden van contacten met relevante organisaties en instanties in Nederland / Japan.

In het kader van onderstaande statutaire doelstellingen en activiteiten organiseert de vereniging van oudsher doorgaans de volgende bijeenkomsten (de locatie is steeds in het midden van het land omdat de leden uit het hele land komen):

  • De Algemene Ledenvergadering in de maand februari; het bestuur legt verantwoording af over financieel beheer en het beleid; en bespreekt het komende beleid. Ook wordt het bestuurlijk jaarverslag overgelegd.
  • De Familiedag; op de derde of vierde zondag in mei; voor leden en familie een gezellige bijeenkomst al of niet gecombineerd met een uitstapje.
  • De JIN Relatie Dag; op de derde of vierde zondag in september. Een traditie uit de beginjaren van JIN die is voortgezet tot op heden zijn de JIN Relatie Dagen, vroeger ook wel aangeduid als Open Dagen of JIN Dag, waarvoor worden uitgenodigd vertegenwoordigers van zusterorganisaties, relaties, vrienden, familie en alle J.I.-nakomelingen. Gestreefd wordt naar een aantrekkelijk gemengd programma met lezingen, optredens, muziek, dans, ook vanuit Japan, afgesloten met een Indische maaltijd. Verslagen zijn te vinden in de categorie “Relatiedagen’. Hier een voorbeeld uit 2005. Henk Kroon van de KJBB maakte een verslag van deze dag. Zie verslag. 
  • De Herfstdag; op de derde of vierde zondag in november; een gespreks- of themabijeenkomst in het teken van onder andere de Japan reizen.